مهدى عبداللهى
174
هدايت وسياست در پرتو گفتگوهاى امير المؤمنين ( ع ) ( فارسى )
را با مردم مساوى قرار ندهى ، چنين كن . فرمود : سابقهء من بيشتر است يا سابقه شما ؟ گفتند : سابقه تو . فرمود : خويشاوندى من نزديكتر است يا خويشاوندى شما ؟ گفتند : خويشاوندى شما . فرمود : موقعيت و شأن شما بزرگتر است يا موقعيت من ؟ گفتند : بلكه شما يا اميرالمؤمنين . فرمود : سوگند به خدا من و اين كارگرم - با دست اشاره به كارگرى كه مقابلش كار مىكرد نمود - در اين مال مثل هم و به يك منزلت هستيم . گفتند : ما براى كار ديگرى هم آمده بوديم . فرمود : چيست ؟ گفتند : تصميم عمره داريم ، آمديم اجازه بگيريم . فرمود : برويد شما قصد عمره نداريد ، همانا من از جريان كار شما آگاه شدهام و محل كشته شدن شما به من نشان داده شده است ! آن دو از نزد حضرت بيرون آمدند در حالى كه حضرت به گونهاى كه آنها مىشنيدند ، اين آيه شريفه را تلاوت كرد : « فَمَنْ نَكَثَ فَإنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ وَمَنْ اوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتيهِ أَجْراً عَظيماً » « 1 » ( پس هر كه پيمان شكنى كند ، تنها به
--> ( 1 ) - فتح : 10 . .